Bu sözcüklerden ne hayata dair bir sevimli cümle ne de bir umut kulübesi yapılabilir... Bu sözcükler hiç geçmeyen bir acı, hiç dinmeyen bir sızı bırakır yüreklerde...
Bu sözcükler kayıp yakınlarının dağarcıklarındaki sözcükler... Orda donmuş bir surettir hayatın her karesi... Alışmak kötü şeydir. Anılar süzülür gelir gecenin karanlığından. Tazelenir sargılar, yaralar alevlenir. Bir acı alır, bir ağrıya terfi eder kendini...
Yollardan, sokaklardan, evlerden yaka paça gözaltına alınıp götürülen yüzlerce kişi bir daha geri dönemedi... Adı kayıp kaldı resmi evraklarda...
İnsanlar gözaltında kaybedildi. Kimisinin kardeşi, kimisinin eşi, kimisinin babası, kimisinin de çocuğu ansızın sokaktan, evden, çalıştıkları yerden alınıp izleri kaybettirildi.
Kayıp yakınları mahallelerindeki, köylerindeki karakollardan başlayarak her kademede sevdiklerinin akıbetini öğrenmek için resmi başvurular yaptılar. Bir yanıt alamadılar. Kapılar gibi yürek ve vicdanların kapakçıkları da kapalıydı.
Cumartesi Anneleri, dayak, biber gazları, gözaltılara rağmen oturma eylemlerini sürdürüp, Biz savaş mağdurlarıyız , Biz bu ülkenin asıl ve acılı gerçeğiyiz diyorlar...
Her cumartesi ellerinde kaybedilmiş yakınlarının resimleriyle bize bir şeyler anlatmaya çalışıyorlar gözlerindeki çığlıklarıyla... Bakıyor ama göremiyoruz ya da görmek istemiyoruz. Görmek insanın kendisiyle yüzleşmesidir bir bakıma. Kendimizle yüzleşmeyi göze alamıyoruz. Evet zordur içimizdeki gölgelerle yüzleşmek.
Unutturulmaya çalışılan anaların, babaların, amcaların, kardeşlerin akıbeti açığa çıkarılmadıkça ve bize bu sonsuz acıları yaşatan karanlık güçlerden hesap sorulmadıkça insanlığın vicdanı hep yaralı kalacaktır.
***
Bu ülkenin insanları olarak toplumsal hafızamızı tazelemekten hep imtina ettik. Vicdan kendimize dönmeyi sağlayamıyor, yüzeysel yönlendirmelere endekslenen aklımız kendimizden, insanlığımızdan uzaklaşmamızı dayatıyor.
Yüzleşme zor geliyor... Dışarıdan bahaneler bulmak daha kolay, hatayı başkalarında bulmak daha kolay geliyor bize.
Bu topraklarda yaşananların üstü örtülmeye unutturulmaya çalışılıyor. Oysa unutmak, hafıza yükümlüğünü yok etmektir, aynı olayların farklı bir zamanda farklı bir mekanda yeniden yaşanabileceğini duyumsatır insana.
Kabul edildiğinde katlanılması zor olan, acı veren, ruhsal maliyeti yüksek olayların sanki hiç yaşanmamış gibi yapılıp, üzerini örtme eğilimi herkeste var.
Kaybetmek bu rejimin sisteme muhalif olan kişileri ortadan kaldırmak için kullandığı yaygın yöntemlerden oldu her zaman.
Türkiye trajediler ve kara mizahlar ülkesidir. Gözaltında kaybolmak deyiminde olduğu gibi... gözaltında olan yani gözün gördüğü şey nasıl kayboluyor? Türkçe nin azizliği mi yoksa? Böyle bir durumda ortaya, olağan şüphelinin bizzat devletin kendisi olduğu gerçeği çıkar... Faili belli olan faili meçhul ler diyarı olursunuz.
Türkiye de yaşam hakları devlet güvencesinde olan yüzlerce insanın benzer yöntemlerle kaybedildi. Devletin kaybedilenlerin akıbetleri ve sorumluların bulunması konusundaki akıl almaz suskunluğu devam ediyor.
***
Bilindiği gibi; 1996 da yapılan Uluslararası Gözaltında Kayıplar Kurultayı nda 17-31 Mayıs tarihleri Uluslararası Gözaltında Kayıplar Haftası olarak kabul edildi. 1995 ten itibaren her yıl 17-31 Mayıs tarihleri arasındaki dönem Kayıplar Haftası olarak anılıyor. Bu yıl da; Kayıplara karşı Uluslararası Komite (ICAD), Yakınlarını Kaybeden Ailelerle Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği (YAKAY-DER) ve İnsan Hakları Derneği (İHD), Uluslararası Gözaltında Kayıplar Haftası etkinlikleri düzenledi. 16 Mayıs ta başlayan program, 31 Mayıs ta sona erecek.
31 Mayıs Pazar günü Bilgi Üniversitesi Dolapdere Kampusü Toplantı Salonu nda saat 10.00 ile 19.30 arasında aydınların, sanatçıların, gazetecilerin, avukatların, kayıp yakınlarının katılacağı mahkemede İttihat Terakki den günümüze kayıplar ele alınacak. Kayıp yakınları dinlenecek ve mücadele deneyimleri paylaşılacak. Kaybedenlerin yargılanması talebi yükseltilecek.
Bu tür eylemleri ve tanıklıkları çoğaltmak gerek... Unutmamak için... Yüzleşmek için... Hesap sormak için... Bir daha yaşanmaması için.
Olayları sağlıklı bir şekilde değerlendirmek ve kaydetmek için elimizde yeterince malzememiz var... İbret almak, hatalarımızdan dönmek ve hayattan af dilemek için h‰l‰ bir şansımız var. Evet... Toplu halde gömülen, asit kuyularına atılan, kimsesiz mezarlığına gömülenlerin DNA testleri yapılmalı, Adli Tıp arşivleri kamuoyuna açılmalıdır.
Geçmişin bütün hukuksuzluğunu toplumsal belleğin unutkanlığına havale ederek demokratik bir devlet ve toplum oluşturmak imkansızdır. Gerçek bir demokrasi ve onun iradesi, geçmişle yüzleşme ve sorumluları yargı önüne çıkarma iradesidir aynı zamanda.
KESK E ULUSLARARASI DESTEK EPSU nun Genel Serketeri Carola Fischbach-Pyttel ve PSI nin Genel Sekreteri Peter Waldorff, birleşme önerisini farlkı Yürütme Komitelerine sunarak, EP
KÜRTLER SİYASİ BİR MUHATTAP ARIYOR Türkiye Barış Meclisi nin Bilgi Üniversitesi Dolapdere Kampusu nda düzenlediği "Çözüm İçin Diyalog Konferansı" 3. oturumu tamamlandı. Türkiye Barış Me
EPSU nun Genel Serketeri Carola Fischbach-Pyttel ve PSI nin Genel Sekreteri Peter Waldorff, birleşme önerisini farlkı Yürütme Komitelerine sunarak, EP
Türkiye Barış Meclisi nin Bilgi Üniversitesi Dolapdere Kampusu nda düzenlediği "Çözüm İçin Diyalog Konferansı" 3. oturumu tamamlandı. Türkiye Barış Me
